Ya Ali!

من از لیلی شنیدم یا علی گفت
به مجنون چون رسیدم او هم یا علی گفت
یقین پروردگار آفرینش
به موجودات عالم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نمیشد
گمانم ابن ملجم هم یا علی گفت
مگر خیبر ز جایش کنده میشد

یقین آنجا هم علی یا علی گفت

Sohrab Sepehri’s Birth!

به نام حق

به نام آنکه دوستی را آفرید، عشق را ، رنگ را … به نام آنکه کلمه را آفرید.

و کلمه چه بزرگ بود در کلام او و چه کوچک شد آن زمان که میخواستم از او بگویم.

سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بیدلی را ، ساختن خانه ای در دل.

و این دل بینهایت، چه جای کوچکی بود برای دل بیتابش.

با همه عاشقی و رندی و بی باکی ما
شبنم صبح خجل میشود از پاکی ما
خاطرم گردد تعلق نپذیرد گویی
در دل آب نشسته است تن خاکی ما

Nastaran!

سرزده ز خانه او شاخه گلی گل ز نسترن
بر بالای دیواری از آشیان من

با زبان بی زبانی از نگار من دارد گفتگو
گاه از رویش گاه از مویش گوید مو به

مو آن شاخه گل مرا چون آورد مژده ها
در این عشق سوزان کار دل را بینم آسان

آه ای گل نسترن ای نازنین یار من
گاه از عشقم با او با زبان گلها

بگو شاید گلی از باغ آرزو
سر بر کشد و بینم رخ او

Viva Mohamad Nory!

در روح و جان من می مانی ای وطن
به زیر پافِتَدان دلی ، که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو ، همه جهان نیرزد

در روح و جان من می مانی ای وطن
به زیر پافِتَدان دلی ، که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو ، همه جهان نیرزد

ای ایران ایران دور از دامان پاکت دست دگران ، بد گهران
ای عشق سوزان ، ای شیرین ترین رویای من تو بمان ، در دل و جان
ای ایران ایران ، گلزار سبزت دور از تو راج خزان ، جور زمان
ای مهر رخشان ، ای روشنگر دنیای من به جهان ، تو بمان

سبزی سر چمن ، سرخی خون من ، سپیدی طلوع سحر ، به پرچمت نشسته
شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن
بمان که تا ابد هستیم ، به هستی تو بسته

ای ایران ایران دور از دامان پاکت دست دگران ، بد گهران
ای عشق سوزان ، ای شیرین ترین رویای من تو بمان ، در دل و جان
ای ایران ایران ، گلزار سبزت دور از تو راج خزان ، جور زمان
ای مهر رخشان ، ای روشنگر دنیای من به جهان ، تو بمان

در روح و جان من می مانی ای وطن
به زیر پافِتَدان دلی ، که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی ، ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو ، همه جهان نیرزد

Say Lie Every Where!